چاشتەو خاڎمی
هورگېڵنای و ئاماڎەکەرڎەی: #ئەسعەد ڕەشید#
بەشەی سەڎ و هەشتا و نۊهەمە
کوڕ و کاڵې یانە حاجۆی بېجگە جە پیا پیرەکا، گرڎ شەوێ ئارەق مەوەرېنێ؛ بەڵام دلې یاگێ نادیارەو دیوەخانینە. شەوې واتشان: یا شېخ فەرماوە! ئاردشا دلې هۊڎێ، زیاتەر جە ویس بتڵە ئارەقا سەرو مېزێوە ڕیزېکریێبېنې.
واتشان: فەرماوە یا شېخ، ئېمە گردمان نەوەشی دڵیمانەن!
شېخ کە زانابېش ئارەق مشناسان و نمەخەڵەتیان، هەر نیمەشەو لوابې.
شېخ برایم حەققی، شېخی هەرەگۆرەو جزیرەی بې؛ ئامابې پەی دیڎەنی حەسەناغای؛ سەری کۊنیشتەکەیۆ نیشتەبېرە، ماچۊ: بەداخۆ حەسەناغا پیر بییەنی!
حەسەن ئاغایچ ماچۊ: بەڵې یا شېخ! تۊیچ پیربییەنی؛ زەمانەن.
منیچ واتم: ئەرې برا! پیری جە کەیۆ دەسپەنەکەرۊن؟
ئاڎیچ ماچۊ: پەڼجا سڵی! شەس، جە حەفتا ساڵینە. هەر یۊ قسێ کەرې، واتم: ئیجازە هەن من ئی گرفتەیە کۊتابارو؟ شېخ نەشناسېم. حەسەناغا واتش: بواچە!
منیچ واتم: پییا هەر وەختێ کە وەرمەنە هورست و ئەسپابەکەش (حەیتەکەش) وەڵې وېشەنە هۊرنەئېستەبۊ، ئانە پیری یاوان لاش! ئیتر نە بە عومرەن، نە بە موو چەرمە بییەیەن!
شېخ وېش بە ویقار کەرد و کوچێ میاچەماش دا پېوەرە، پڕێنە داش پرمەو خوای و ماچۊ: خەبەرو ئاڎیەن؛ ئاڎ چ کەسێن؟! ئینجا هەریۊ پەرسەو ئەویتەریشان مەکەرې، مەواچېنې: (تۊ چ ساڵێنە ملت نیان پیرییۆ)؟!
کابرێوە بې: (عەبدکێ)، وڵاخڎار و نەخوڼەوار؛ بەڵام جە قسەکەردەینە فرە زیرەک. شەوێشا جە دیوەخان، مەلا عەبباس، کە بە قۆلو وېش هەم سەییڎ، هەم خەلیفەن، هەم هەشت جارې لوان پەی حەجی، مەڵڵایچەن، ماچۊ: عەبدکێ، تۊ نما نمەکەری، کافرەنی!
ئاڎیچ ماچۊ: مامۊسا گەر شادەوئیمان بارو موسڵمانەنا؟
مامۊسایچ ماچۊ: بەڵې.
ئاڎیچ ماچۊ: بەهەشتەنە حەفتا حۊریې زەریفېم مڎان پەنە؟
مامۊسایچ ماچۊ: بەڵې، گەر نما بکەری.
عەبدکێیچ ماچۊ: قۆم و خوېش سەرو دەسو شمەنە، بېجگە جە شادەوئیمان ئاردەی پاسەکەرو یەک نمام نەلۊ. با مامۊسا مامەڵێم چەنی بکەرۊ؛ ژەنێش هەنە جە تەپاڵا پیستەرە، حەفتا خۆریې وېمش نەزرە کەرو، ئا ژەنېمە بڎۊ پەنە! مەڵڵا بە گۊچانێوە لوا پەیش، عەبدکێ پەنجەرەکۆ بەرشی! چۆڎیمو پەڼجەرەیۆ هاوارکەرې: مامۊسایچ بڕوا نمەکەرۊ حۊریې هەنې؛ دەنا کام بېسەلېقە مامەڵەی چامنە بە قازانج نمەزانۊ!
بە ڕواڵەت سەییڎێ ڕیش زەرد جە ترکیاوە ئامابې پەی جزیرەی. مەبەرېنېش پەی سەرقەبرانی، پەی ئانەی بزانۊ مەردەکەشا حاڵش چەنینەن! تاوێ چەمې نیې پېوەرەو یاهوو مەکېشې: مەردەکەت حاڵش وەشەن؛ مزانیم پەنەبڎە! بە یۊتەری واچې؛ مەردەت ئینا عەزابەنە؛ خێرەش پەی بکەرە! هەردوې بارېرە هەر قازانجو وېش بې. ڕوێشا عەبدکێ بە یەرې بارېوە ڕاو قامیشلی تووشو سەییڎی مەردەئەشناسی مێ؛ دامان و دەسش ماچکەرۊن.
پەنەش ماچۊ: قوربان فەرماوە سوار بە!
شېخیچ ماچۊ: نا! حەرامەن، هەرت بەبارەن.
عەبدکێچ جوابش مڎۊوەو ماچۊ: قوربان تۊ بەرەکەتەنی؛ هەرەکەم بەهېزتەر مەبۊن!
شېخ سەرو بارەکەیۆ سواربۊن و عەبدکێچ هەرەکەش پەی مەخوڕوەنە.
ڕانە عەبدکێ ماچۊ: قوربان با گرەوێ بکەرمېن.
شېخیچ ماچۊ: گرەو؟ حەرامەن!
نا نا، حەرام نییەن. پەرسێت وەنە مەکەرون، گەر زانات کەلەشېرێم هەن پەیت سەرەمەبرو.
شېخ ماچۊ: خاسا.
عەبدکێ ماچۊ: ئا بارە سوارش بییەنی چېشش چەنەن؟
شېخیچ ماچۊ: دەسش بکەرونە؟
عەبدکێ ماچۊ: بەڵې بفەرماوە.
دمای دەسکەردەنەی بارەکەی، ماچۊ:گەنمەشامیې.
عەبدکێیچ ماچۊ: نەخێر، نەزانات! ئیجاریچ خاترەت بۊ.
شېخ ئیجارەیچ دەسش مەکەرۊنە بارەکەی، ماچۊ؛ یەوېنې.
عەبدکێ ماچۊ: ئی جارەیچ خاترەت بۊن.
شېخ ماچۊ: ئا ... یاوانېنە، گاڵەن. بەشێ جە کتېبو چێشتی مجێور، نویستەی هەژار موکریانی، هورگېڵنای پەی سەرو زوانی هۆرامی: ئەسعەد ڕەشید. [1]