Mela Enwere Mayî di adara sala 1913'an de, li gundê mayê yê girêdayî bajarê Dihokê li başûrê Kurdistanê ji dayîk bûye. Enwer hîn zarokekî bi çûk bû bavê wî diçe ser dilovaniya xwedê. Ew ji malbateke oldar bû ku hîn zarokekî sê salî bû diya wî ew daniye gel melayan, da ku hînî xwendin û nivîsandinê li ser hîmên olî bibe. Piştre çûye gundë Bameranê û li xwendina xwe ya seretayî qedaniye û bawernameya xwe ya seretayî li wir wergirtiye.
Piştre Mayî li hin gund û deverên Dihokê geriyaye, da ku tûrê xwe yê hînbûnê tijî bike. Piştre li Amedê niştecih bûye û di sala 1936'an de bawermameya olî ya feqitiyê wergirtiye û melatî li hin mizgeftên Berwariyê kiriye, lê li ser vê yekê berdewam nekiriye, ji ber ku ew di sala 1938'an de çûye Bexdayê û beşdarî wezareta pewerdeyê bûye û karê mamostetiyê kiriye.
Her wiha di sala 1939'an de li gundên Sêrwanê Mezin û Mêgesorê jî mamostetî kiriye. Lê belê Mayî mîna her kurdekî welatparêz ji êş û azarên gelê xwe dûr neketiye, ku rû birû bi xem û hêviyên gelê xwe re jiyan kiriye û di sala 1940'î de, xwestiye belavokeke kurdî derxîne, ku tê de rewş, çand û kultura kurdan binasîne, lê ji ber hin astengiyên aborî û siyasî û nebûna alikariyê jê re, xwesteka wî ronahî nedîtiye. Her wiha di sala 1943'an de Bedirxanî li Şamê kovara Ronahî bi zimanê kurdî diweşînin û Mayî jî beşdarî weşana wê kovarê bûye û pênc helbestên xwe tê de weşandin û ew helbest ev in:
1. Serbestî, ku ji 42 rêzan pêk tê, ew li bajarê Amêdiyê nivîsandiye û di jimara kovarê ya 12`an de, sala 1943`an hatiye weşandin.[1]
2. Pesna welat, ew jî mîna sirûdeke nîştimanî ji xortan re nivîsandiye.
3. Xebat, jimare 15, rûpel 20.
4. Tirsa min ji xwedê.
5. Cewaba ji terefê xwedê.
Piştre di sala 1959'an de Enwerê Mayî hêlîneke nû ji ramanên xwe dîtiye û hewl daye ku bi riya kovara Rewşenbîriya Nû û rojnameya Serbestî rewş û doza gelê xwe yê Kurd bi raya giştî ya cîhanî bide naskirin. Mayî di nivîsîna helbestê de pir şareza û pispor bûye; wî li ser pir babetên cuda helbest nivîsandine; bi peyvên nazik û qeşeng dîmenên rojname û kovaran xemlandine; mîna helbestên evîndarî, şoreşgêrî û civakî. Çend rêzik ji helbestên evîndarî ku dibêje:
Ey şehîn şahî cîhan sîma weku mah û mehê
Te ji me kişaye çak ma ji ber çi sûc û gunehê
Ger sûca me giran e lê belê ev roke bû
Paznde sal kevtîme zîndan bide efoya meşehê
Dêm zerî, hûr û perî, ey qiblegeha Enwerî
Bide min destûra tewafê, tu yî beyta Mekehê
Piştre li Sovyêtê di rojnameya (Al Piravda Al Sovyetiyê) de li ser rewşa Kurdan û çand û hunera Kurdî nivîsiye û gotar dane weşandin û di heman demê de bi çend rewşenbîr û nivîskarên Kurd re, mîna Qenatê Kurdo peywendî daniye..
Her wiha di heman salê de, pirtûka xwe ya navdar (Kurd li Behdîdanê) nivîsandiye û ev pirtûk di sala 1960'î de bi zimanê Erebî li Mûsilê hatiye çapkirin.
Piştre di destpêka sala 1962'an de, tevlî şoreşa Kurdî ya başûrê Kurdistanê bûye û weke perpirsê eniya Xaneqîn bûye, bi fermana şoreşê çûye herêma Badînanê û demekê li wir jî xebata çekdarî di nava refên şervanan de daye meşandin.
Bi kurtasî rewşenbîrê hêja Enwerê Mayî piştî ku di jiyana xwe de roleke mezin di ronameyên siyasî, civakî û çandî de nivîsiye û piştî gelek helbest bi zimanê kurdî hunandine, di 22'ê hezîrana sala 1963'an de, ji aliyê rêjîma Îraqê bi êrîşekê bobebarankirî şehîd dikeve.