Nav: Huseyîn Nûrî Ehmed
Navê Bav: Nûrî
Navê Dayikê: Meryem
Dîroka Jidayikbûnê: #18-03-1988#
Dîroka Şehadetê: #14-03-2004#
Cihê Jidayikbûnê: Dêrik
Cihê Şehadetê: Dêrik

Şehîd Huseyîn Nûrî Ehmed
Şehîd Huseyîn Nûrî Ehmed di 18ê Adara 1988an de, di malbateke sade ya Kurd de LI Dêrikê ji dayik bû ku bi kûrahî li ser ax û welatê xwe kok girtibû. Ew malbateke xizan bûn, lê dewlemend bi rûmet, biryardarî û berdewamiyê bûn. Bavê wî, Nûrî, mirovekî kedkar bû ku ji bo dabînkirina zarokên xwe dixebitî, di heman demê de dayika wî, Muherrem, mînaka sebir û comerdiyê bû, germahiya mala ku Huseyîn zarokatiya xwe ya zû lê derbas kir bi têlên evîna xwe dihundirand.
Huseyîn li kolanên bajarê xwe, Dêrikê, mezin bû û ji temenê xwe yê biçûk ve, dilê wî bi evîna welat, axa xwe û azadiya xwe tijî bû. Ew di sala xwe ya yekem a dibistana navîn de xwendekarekî jîr bû, çavên wî bi ronahiya zarokatiyê û giyanê xewnek mezin dibiriqîn. Şert û mercên jiyanê ji bo wî ne hêsan bûn, ji ber vê yekê wî alîkariya bavê xwe kir ku ji bo xwedîderketina li malbata xwe ya têkoşer bixebite, carinan li zeviyan an jî karên neasayî dikir. Lê wî qet xwendina xwe an xewna xwe ya dîtina welatê xwe ji zilmê azad, terk nekir.
Hevkarên wî wî bi karakterê wî yê baş û helwesta wî ya aram, û bi coşa wî ya beşdarbûna di çalakiyên xwendekaran û xwepêşandanên neteweyî de ku di destpêka Serhildana Rûmetê de li kolanên Dêrikê belav bûn, nas dikirin. Dilê wî yê wêrek hebû ku tirs nas nedikir. Ew derdiket xwepêşandanan, ji bo azadiyê diqîriya, û tevlî girseyê di redkirina neheqiyê de dibû, bi baweriya ku dengê gel nikare bi guleyên zaliman were bêdengkirin.
Di 14ê Adara 2004an de, dema ku xwepêşandan li bajarê Dêrikê ji bo piştgiriya serhildana Qamîşlî belav bûn, Huseyîn û hevalên wî derketin kolanan, ji bo welat, azadî û rûmeta gelê Kurd diqîriyan. Girse bi hêrs diheliya, dilê wan bi xewna rizgariyê lê dida, dema ku hêzên ewlehiyê dest bi gulebaranê li xwepêşanderên bêçek kirin, gelek birîndar û şehîd hiştin. Di nav kaos û guleyan de, Huseyîn li eniyên pêş bû, bi hemû hêza xwe diqîriya, Azadî... Rûmet... Kurdistan! Guleyek xayîn li singa wî ket, dengê wî her û her bêdeng kir, lê navê wî di salnameyên rûmetê de jî nivîsand. Husên di destpêka jiyana xwe de, hîn şazdeh salî nebû, koça dawî kir, lê wî mîrateyek wêrekî û serhildanê li pey xwe hişt. Girseyê bi meşek giranbiha şîna wî girt, ku ji hêla heval, malbat û hevwelatiyên wî ve dihatin rêberî kirin, ku bi dilên xemgîn û serbilindiyek bêwate ji bo wî digirîn. Ew li Goristana Şehîdan hate veşartin, da ku di nav lehengên mîna wî de ku red kirin ku li hember zilm û neheqiyê teslîm bibin, razayî be.
Ji wê rojê û pê ve, navê Husên Nûrî Ehmed di bîranîna Dêrik û Kurdistanê de bû sembolek geş, ku di pîrozbahiyên neteweyî û di sirûdên ku şehîdan pîroz dikin de tê gotin. Şehîdbûna wî ne dawiya jiyana wî bû, lê ji nû ve vejîna wateya fedakarî û qehremaniyê bû.
Hussên, xwendekarê sade ku ji bo welatekî çêtir derket û stran digot, bûye stûnek bîranîna Kurdan, yek ji wan kesan e ku bi xwîna xwe sibeha azadiyê nivîsandiye.
Aştiyê li ser giyanê wî yê paqij be, û aştî li ser her şehîdekî ku xewna azadiyê di dilê xwe de hilgirtiye û ji bo çandina hêviya rûmet û ronahiyê di me de çûn.

Çavkanî:
- kurdîpêdiya - Wergera ji zimanê erebî. [1]