Beşa Duyem: Nîşanên Şer - Gefên Zêde yên ji#DAIŞ# ê

Her ku kaos li Sûriyeyê piştî sala 2012an berfireh bû û desthilatdariya rejîmê li gelek deveran dest bi kêmbûnê kir, hêzên nû derketin holê û hewl dan ku xwe li ser qadê ferz bikin. Ya herî xeternak ji van Dewleta Îslamî (DAIŞ) bû. Ev kom, ku bi lez ji Iraqê ber bi rojhilatê Sûriyeyê ve berfireh bû, dest bi tengkirina kontrola xwe li ser bajar û deverên nêzîkî Kobaniyê, bi taybetî Minbic û Reqqayê kir, û ji hilweşîna desthilatdariya dewletê, xenîmetên şer û gotinên olî yên tundrew ên ku bi hezaran şervan ji çar aliyên cîhanê kişandin, sûd wergirt.
Di destpêkê de, gefa ji DAIŞê ji bo xelkê Kobaniyê bi tevahî ne diyar bû. Ev kom mîna her fraksiyonek nû di dîmena aloz a Sûriyeyê de xuya dikirin, lê wan zû bi rêya komkujiyan, girtina gundan û sepandina qanûnên olî yên hişk ên ku bi tundiya hovane piştgirî dikirin, rûyên xwe yên rastîn eşkere kirin. Dagirkirina Reqqayê ji aliyê komê ve û pêşveçûna wê ya ber bi deverên Kurdî ve hişyariyek rastîn ji bo civaka Kobaniyê temsîl dikir, ku bi hişyariyek zêdetir temaşe dikir dema ku ev dijmin ber bi sînorên xwe ve diçû. Kobanî, ku ji hêla erdnîgarî ve di navbera sê deverên di bin kontrola DAIŞê de ye, ji bo komê armancek stratejîk bû. Kontrolkirina wê tê wateya girêdana deverên bandora wê li Sûriye û Iraqê û ewlekirina korîdorek sînor bi Tirkiyeyê re. Lêbelê, ya girîngtir ew bû ku komê Kobaniyê wekî sembolek sextekar didît, ku ji hêla rêveberiyên xweser ên çepgir ve tê rêvebirin, ku jin û mêr bi hev re li ser xetên parastinê radiwestin, berevajî îdeolojiya wê ya tundrew û serdest a mêran.
Êrîşên destpêkê yên li ser gundên Kobaniyê di nîvê yekem ê 2014an de dest pê kirin û bêtir ceribandinek bûn. Komê di destpêkê de hewl da ku li derdora bajêr biçe, hin gundên li başûr û rojhilat dagir kir û li wir komkujiyên mezhebî pêk anî, bi sedan malbat neçar kir ku ber bi bajêr birevin. Lêbelê, her ku dem derbas bû û zexta li ser DAIŞê li deverên din zêde bû, wê biryarek biryardar da: Kobaniyê dagir bike.
Di vê heyamê de, Yekîneyên Parastina Gel (YPG) ji nû ve xwe rêxistin dikirin û berfireh dikirin, û hewl didan ku tevî çekên xwe yên qels û dorpêça teng, pêşveçûna komê asteng bikin. Civaka herêmî, ji aliyê xwe ve, dest bi rewşek hişyariyê ya bêhempa kir. Komîteyên parastina gel hatin damezrandin, û bajar bû atolyeyek seferberiya psîkolojîk û civakî da ku bi çarenûsa nêzîk re rû bi rû bimîne.
Hemû nîşan nîşan didan ku rûbirûbûnek nêzîk dibe, û ew ê cûda be. Hêza leşkerî ya têrker a Kobaniyê kêm bû, lê tiştek din hebû: îradeya jiyanê û redkirina tevahî ya teslîmbûnê. Di demekê de ku bajar berî pêşveçûna DAIŞê yek li dû yek hildiweşiyan, Kobanî amadekariya nivîsandina çîrokeke berxwedanê ya bêhempa dikir.
=KTML_Bold=Çavkanî:=KTML_End=
1. Navenda Omran bo Lêkolînên Stratejîk. Kobanî: Ji Berxwedanê heta Ji Nû Ve Avakirinê.
2. Dîrok û Pêşveçûna Bajarê Kobanî.
[1]