Pêşengên #şehîdên# gulanê, Hakî Karer

Gulan di nava gelê welatparêz ê Kurdistan û Tirkiyeyê de di nava Tevgera Azadiya Kurdistanê de meha şehîdan tê dîtin. Di têkoşîna azadî û demokrasiyê ya PKK’ê ya 40 salan de gelek şehîd hatin dayîn. Her meh bêhejmar şehîd, her roj şervan, lehengên egîd ji bo azadiyê şehîd ketin. Bi taybetî di meha Gulanê de tên bibîranîn û di bîranîna wan de têkoşîn mezin dibe. Ji bo bîranîna şehîdan, ji bo bîranîna kesên ji bo azadiyê têkoşiyane û xwe fedakirine, weke kevneşopiyeke şoreşgerî û sosyalîst tê dîtin.
Rêber APO got jibîrkirin îxanet e. Ev yek bi taybetî ji bo şehîdan derbasdar e. Yên ku şehîdan ji bîr dikin, ne tenê li lehengên ku ji bo azadiyê xwe feda kirine, xizmên wan û nirxên ku di vê têkoşînê de hatine avakirin û pêşxistin jî xiyanetê dikin.
Yên ku di têkoşînê de şehîd ketin, bi yên li pey wan ketin, bi yên ku çekên xwe girtin û tola xwe hildan, di têkoşînê de nemir bûn, di bîranîna xwe de nemir bûn.
Dibe ku ji hinekan re ecêb xuya bike ku şehîd di nav tevgerê de xwedî nirxekî wisa bilind in. Lê belê weke ku Karayilan eşkere kiriye, têkoşîna azadiyê tenê dema ku mirov ji bo vê dozê amade be dikare bi ser bikeve.
Yên ku bawer dikin ku têkoşîna azadiyê bê fedekarî pêkan e, berê xwe dane windakirin û xapandin. Ger têkoşîna azadiyê têkoşînek hêsan bûya, wê hemû civakên cîhanê azad bibûna û jiyaneke wekhev bidomandan e.
Lê ya ku divê bê çareserkirin zîhniyeteke ku 5 hezar sal in mezin bûye û pêş ketiye, pergala serdestiya mêr e. Yên ku bi vê zihniyetê li ser desthilatdariyê bin, wê bi rehetî ji vê hêzê dernekevin. Rêbazên xwe ewqasî tekûz kirine ku bi afirandina zihniyeteke civakî ya li dijî azadiya civakî û azadiya jinê, civak bi hemû beşên xwe ve kirine piştgir.
Ji ber vê yekê têkoşîna azadiyê di her kêliya jiyanê de ne tenê têkoşîneke fizîkî ye, di heman demê de têkoşîneke derûnî ye, têkoşîneke manewî ye.
Yên ku ji bo azadiya civaka xwe, azadiya civakên bindest têdikoşin û xwe feda dikin, bi vî rengî rastiya herî mezin, rastiya xwe fedakirina armancên têkoşînê nîşan didin.
Çîrokek li ser sê perperîkên Kurdistanê heye. Sê perperîk li rastiyê digerin. Sê perperîk ronahiyekê dibînin û dixwazin bizanin ka ew çi ye. Perperoka yekem ber bi ronahiyê ve difire, ji dûr ve dinêre û dîsa vedigere. Wî bi rastî fêhm nekir ku ew çi ye, lê ew tenê dikare bibêje ku ew çira ye. Perperîka duyemîn hinekî wêrektir e û nêzîkê ronahiyê difire, lê gava vedigere ew jî nikare rave bike ka çi bûye, lê germahiyek radigihîne ku ew hîs dike. Perperîka sêyemîn rasterast di ronahiyê de difire heya ku ronî bibe. Vê perperîkê ji bo dîtina rastiyê xwe feda kir.
Çîrokeke xwedî wateyeke kûr e. Ji ber ku perperîka sêyem ewqas wêrek bû ku rasterast ber bi ronahiyê ve firiya, perperîka din fêr bû ku ew çi ye. Di têkoşîna azadiyê de jî heman tişt e. Mesela, yên ku ji dûr ve nêzikî dijmin dibin, dizanin ku ew dijmin e, lê nizanin. Yên ku piçekî nêz dibin, dibe ku rûyê dijmin bêtir nas bikin, lê dîsa jî rastiyê nizane. Yên ku bi tevahî beşdarî têkoşîna azadiyê dibin, hemû tundiya dijmin hîs dikin, rastiya dijmin nas dikin û ji her kesî re eşkere dikin.
Hakî Karer jî yek ji wan bû. Yek ji wan kesan bû ku bi tevahî tevlî têkoşîna azadiyê bû û tevî ku ne Kurd bû jî ji bo azadiya civaka Kurd têkoşiya. Ji bo ku nirxê şehîdan were naskirin, nêzîkatiya Rêber APO ya li ser şehadeta Şehîd Hakî Karer girîng e.
Hakî Karer dilsozê têkoşîna azadiyê bû
Hakî Karer jî yek ji wan bû. Kesek ku bi tevahî dilsozê têkoşîna azadiyê bû û tevî ku ne Kurd bû jî ji bo azadiya civaka Kurd têkoşiya. Ji bo nirx û nirxê şehîdan were fêmkirin, girîng e ku şehadeta Heval Hakî Karer were fêmkirin.
Şehadeta wî gelek rastî derxistiye holê. Heval Hakî Karer di 18’ê Gulana 1977’an de şehîd bû û bû yekemîn Şehîdê ku bandoreke mezin li tevgerê kir. Hêzên faşîst ên li Tirkiyeyê bi vê yekê dizanîbûn û bi qetilkirina Heval Hakî Karer plan dikirin ku komkujiyê pêk bînin. Piştî ku şehadeta wî di nava Hevalan de hat bihîstin, gelek kes hestiyar bûn û xwestin tola wî hilînin.
Cenazeyê Heval Hakî rakirin Nexweşxaneya Dîlokê, hevalan xwestin wî bigirin, lê dijmin destûr neda. Ger Rêber APO mudaxele nekiriba wê komkujî pêk bihata. Şehadeta Heval Hakî tevger xiste rewşeke pir giran, diyar bû ku yan “li vir û şûnde” yan jî “li vir û şûnde”. Rêber APO “dewam bike!” lê diviyabû ji bo “çawa bimeşe” amadekarî û gavên nû hatin avêtin. Rêber APO bi aqil û pêşdîtina xwe tevger ji vê rewşa xeter û zor derxist.
Her şehîdek bû sedema berdewamkirin û mezinkirina têkoşîn û rêxistinbûnê
Hat plankirin ku Heval Hakî li Dîlokê ji aliyê koma Stêrka Sor ve hat qetilkirin û ev ne tesaduf bû. Stêrka Sor bi xwe komeke biçûk bû ku mirov dikare jê re bibêje grûpeke sîxuriyê, ku ji aliyê kurdan, komên çep ên Tirkiyê, PDKê û yên din ve ji bo rêgirtina li belavbûna PKKê hatiye avakirin. Vê komê Hakî Karer qetil kir û hinek ji PDK, THKO û THKP-C jî di vê kuştinê de cih girtin.
Hakî Karer çima şehîd ket? Ji ber ku Hakî Karer tirkekî ji bo Kurdistanê û kurdan têdikoşe û bi saya xebata wî dewleta tirk rastî şikestinên giran hat. Gelek ciwanên Tirk bi têkoşîna Hakî Karer a ku ji bo dewletê neketiye nava tevgerê. Xebata wî tifaqa bi gelê Kurd re xurt kir û hilweşîna dewleta Tirk amade kir. Ji ber vê yekê dewleta Tirk êrîşî komeke ku bi giranî ji aliyê Kurdan ve hatibû organîzekirin ji bo propagandeya xwe kir. “Binêrin Hakî Karer ji bo kurdan dixebitî, niha kurdan ew kuştin!” Dewlet bi vî awayî xwest ku nehêle zêdetir ciwanên tirk tevlî bibin û tifaqa civaka tirk û kurd têk bibe. Ev qetlîam yek ji gelek planên li dijî tevgerê û Rêber APO bû û di nava xwe de gelek rastî derxist holê.
Bi şehadeta wî re pirsa xweparastina tevgerê, pirsa berdewamkirina têkoşînê derket pêş. Heger tevger ev rewş analîz nekiriba û fêm nekira, nikarîbû gavên din biavêta û di serî de jî nedikarî bidomiya. Tevger heta îro rastî gelek rewşên wiha hatiye ku pirs derdikeve holê ka dê çawa bidome an na. Lê Rêber APO her tim got “dewam bike” û gavên nû avêtin. Şehadeta Heval Hakî Karer bi vî rengî bû sedema têkoşînek mezin û rêxistinbûnek mezin. Bû xeta PKK’ê, bû ala PKK’ê. Bi dersa ku ji şehadeta wî hat girtin, her şehîdek bû sedema berdewamkirina têkoşînê û mezinkirina têkoşîn û rêxistinbûnê. Ev jî rastiyeke din a ku bi şehadeta Heval Hakî derket holê û îro jî hêza pêşeng a PKK’ê ye.
Rêber APO şehadeta Heval Hakî kir bingeha avakirina PKK’ê
Koma piçûk a ku dest bi amadekariyên Têkoşîna Azadiyê ya Kurdistanê û piştre jî têkoşîna PKK’ê kir, bê çek bû. Heta wê demê ew komeke bîrdozî bû ku nedixwest şerê çekdarî bike. Lê bi qetilkirina Hakî Karer re derket holê ku ji bo parastina xwe pêwîstiya komê bi çekan heye. Heger ne çekdar bûna, wê ji aliyê fizîkî ve xilas nebûna. Vê rastiyê şehadeta Heval Hakî bi awayekî zelal derxist holê.
Rêber APO şehadeta Heval Hakî kir bingeha rêxistin û PKK’ê û ev xet pêşxist. Rêber APO kir ku Hakî Karer bi PKK’ê re bijî û got, “Hakî Karer PKKê ye. Hakî Karer zîhniyet û şêwaza PKK’ê ye.”
Ji ber vê yekê Rêber APO di nava tevgerê de nirxê nemiriyê afirand û hişt ku Heval Hakî Karer bi PKK’ê re bijî. Ji bo fêmkirina PKK’ê divê baş were fêmkirin. Sedemên ku têkoşîn û rêxistinbûnê xurt dikin şehîd in, her tişt ne PKK ye. Rêber APO bi dilsozî û Hevaltî ev yek pêşxist û li ser vê bingehê bi helwesta xwe ya li hember şehîdan ev yek eşkere kir. Ev xeta PKK’ê bû, xwedî nirx bû û xwedî exlaq bû.[1]