Op 13 Julie 2012 was het al zover. Ik ging met mijn gezinnetje naar ons vaderland Koerdistan. We gingen naar Koerdistan voor familiebezoek . We hebben een heel groot familie in Koerdistan. Mijn oma, ooms en tantes leven daar. We werden gebracht naar mijn oma's huis. We waren zo blij dat we elkaar zagen want we hebben elkaar al 2 jaar niet gezien. Een deel van familie stonden daar te wachten en we gingen elkaar daar warm begroeten. Daarna ging ik met mijn neef en nicht in de tuin van mijn oma . Daar gingen we praten op de schommel. Ze zeiden dat er een ook kleine winkel is. We kochten daar ijs koekjes en drinken.

We hebben een groot leuk huis. Mijn oom bouwt ook huizen en hij kwam een handje mee helpen.

In Koerdistan gingen we ook onder De brug (zo heet de markt in Sulaymani), daar verkopen ze vogels. We hebben onder De brug kuikentjes gekocht. gekleurde en normalen. Mijn neef had een goed kooitje voor ze want hij heeft ook vogels. Daar deden we onze kuikentjes in. Na dagen 4 later gingen ze allemaal dood. We vonden het allemaal heel jammer.

Laatste dagen gingen we ook heel vaak op vistite want onze vakantie was bijna afgelopen. Op de laatste dag was iedereen verdrietig want we moesten weer naar Nederland. We werden via de Airport thuis gebracht.

Geschreven door Mitan Kadir (Bakhawan)