Beşa Çar: Jin di Xeta Agir de – Qehremaniya #Jinan# li Kobaniyê

Di nav hemû dîmenên berxwedanê yên ku ji hêla gelê Kobaniyê ve hatine nivîsandin de, rûyê jinên Kurd bi zelaliyeke bêhempa derket pêş. Ew ne tenê beşdarên sembolîk an roleke paşîn di şer de bûn; ew di dilê şer de, di eniya pêş de bûn. Yekîneyên Parastina Jinan (YPJ), ku bi fermî di sala 2013an de hatine damezrandin, di şerê Kobaniyê de qonaxek dîtin ku vîzyona xwe ya şoreşgerî ya azadî û wekheviyê temsîl bikin. Ji wir, efsaneya şervana jin çêbû, ku wêneyên wê wijdanê cîhanî hejand.
Jinên Kurd, ku bi rêxistineke tundrew re rû bi rû bûn ku jinan marjînalîze dikir û wan wekî xenîmetên şer dihesiband, bi cilên xwe yên leşkerî û çekên xwe rawestiyan, red kirin ku teslîm bibin, wateyên wêrekî û rizgariyê temsîl dikirin. Ev paradoks, di navbera kesên ku koletiya jinan diparastin û yên ku bi tifingên xwe li pêşiya wan radiwestiyan, şerê li Kobaniyê dimensiyonek felsefî û mirovî ya taybetî da. Jin ne tenê li dijî DAIŞê şer dikirin; ew di heman demê de li dijî serdestiya mêran a bi sedsalan û li dijî vegotinên stereotîpîk ên ku wan kêm dikirin rola qurbaniyê jî şer dikirin.
Ev şervanên jin ji nişkê ve nehatine. Gelek ji wan perwerdehiya rewşenbîrî û psîkolojîk dîtine û şampiyonên îdeolojiya rizgarker bûn ku jinan wekî pêşengên şoreşa civakî didît. Hin ji wan xwendekarên zanîngehê, karker, an jî dayik bûn ku zarokên xwe ji bo pêşerojek adiltir di nav destên jiyanê de hiştin. Navên mîna Arîn Mîrkan, ku xwe li ber tankek DAIŞê teqand, ne tenê li Kobaniyê lê li çaraliyê cîhanê bûn sembol, sembola asta herî bilind a fedakarî û baweriyê bûn.
Lê qehremaniya jinan bi şerê çekdarî ve sînordar nebû. Jinan di piştgiriya lojîstîkî, rêvebirina nexweşxaneyên meydanî, stargeha koçberan, û belgekirina komkujî û binpêkirinan de rolên girîng lîstin. Heta di kêliyên xetereya giran de jî, wan zarok û birîndaran ber bi ewlehiyê ve birin û vegeriyan eniyên pêş. Ev cihêrengiya rolan îspat kir ku berxwedana jinan berfireh bû û hemî qadên şer di nav xwe de girt.
Cîhan ji bo girtina vê wêneya bêhempa ne dereng ma. Medyaya rojavayî lez kir ku wêneyên şervanên jin ên Kurd biweşîne, û raporên wan di bultenên nûçeyan de serdest bûn. Jinên Kurd li Rojhilata Navîn bûn îkonek azadiyê, û wêneyên wan di xwepêşandanên hevgirtinê de ji Parîsê heta Tokyoyê hatin bilindkirin. Lê ji bo gelê xwe, ew ne tenê sembolek bûn, lê rastiyek zindî bûn: xwişk, jin, heval, şervan, parêzvanê rûmetê.
Ezmûna jinan li Kobaniyê wêneya jinên Rojhilat di xeyala cîhanî de ji nû ve şekil da. Êdî bi perde an dîwarên bêdengiyê ve girêdayî nebûn, ew bûn sembolên şoreş û pêşerojê. Ji xweliyê, jinan îspat kir ku ew ji mêran kêmtir wêrek nînin, û dibe ku dema birîn şexsî be û çarenûs çarenûssaz be jî serdesttir bin.
=KTML_Bold=Çavkanî:=KTML_End=
1. Navenda Omran bo Lêkolînên Stratejîk. Kobanî: Ji Berxwedanê heta Ji Nû Ve Avakirinê.
2. Dîrok û Pêşveçûna Bajarê Kobanî.
[1]