Zozan Deniz, daughter of journalist #Hüseyin Deniz# , who lost his life in an armed attack in 1992, said: The pride my father gave us is enough for us. We will continue to follow the path he opened.
32 years have passed since the murder of journalist and writer Hüseyin Deniz in the Ceylanpınar (Serêkaniyê) district of Urfa (Riha) on #09-08- 1992# , worked as a teacher in the Siverek (Sêwereg) district of Urfa and the Nusaybin (Nisêbîn) district of Mardin for many years.

Deniz, who was detained during the 12 September 1980 military coup, was held in Diyarbakır Prison for 3 years. Deniz's books Gotinên Pêşiyên Kurdan, a collection of Kurdish proverbs, and Ji Nav Ajalan, a children's story book, were published in 1991.

'The same oppressions continue today'

Deniz's daughter, Zozan Deniz, who lives in Van (Wan), said that she grew up missing her father and added: The stories told at his graveside every year made us proud, and this pride is enough for us. My father wrote a dictionary of Kurdish and Zazaki idioms. The pressures of the system continue today. They thought they would end them by killing them and with unsolved murders, but they couldn't do it then, and they won't do it today either.

Reminding that Musa Anter was his father's uncle, Deniz said: He is the person who raised my father and made him a journalist. My uncle Musa was murdered only 40 days after my father was killed. We will continue to walk on the path they opened. I tell my children about my own language, culture and life. While they tried to suppress it by killing back then, now they are trying to prevent our halays, our language, our color and our clothes. However, they will not succeed.[1]

Gazeteci Hüseyin Deniz, 9 Ağustos 1992’de Serêkaniyê’de (Ceylanpınar) sokak ortasında uğradığı silahlı saldırı sonucu katledilmiş bir gazetecidir. Özgür Gündem gazetesinde muhabir ve yazar olarak çalışıyordu. Hüseyin Deniz, uzun yıllar Urfa’nın Siverek ve Mardin’in Nusaybin ilçelerinde öğretmenlik yapmış ve 12 Eylül 1980 askeri darbesi döneminde 3 yıl Diyarbakır Cezaevi’nde kalmıştır.

Deniz’in katledilişinin 32. yıldönümünde, mezarı başında anma töreni düzenlenmiştir. Bu anma törenine ailesi, meslektaşları ve çeşitli dernek temsilcileri katılmıştır[1]

#Hüseyin Deniz# war PEN-Mitglied und hat unter anderem ein Buch über kurdische Sprichwörter veröffentlicht. Als Journalist recherchierte er damals wie die meisten Mitwirkenden von Özgür Gündem über die radikalislamistische Konterguerilla Hizbullah. Der türkisch-kurdische Ableger der Stay-behind-Organisation „Gladio“ der NATO verübte in den achtziger und neunziger Jahren im Auftrag des „Amtes für besondere Kriegsführung“ in der Türkei Anschläge gegen kurdische Oppositionelle und Intellektuelle. Als primäres Ziel dieser Todesschwadronen galten vor allem Journalist:innen.

Nur zwei Tage vor dem Anschlag in Serê Kaniyê hatte Hüseyin Deniz in einem Kommentar die türkische Regierung für die Attentate gegen Medienschaffende – 1992 fielen insgesamt vierzehn Journalisten den staatlichen Killerkommandos zum Opfer – verantwortlich gemacht: „Die Journalistenmorde passieren unter einer Koalitionsregierung, die sich selbst als Meisterin von ,Demokratisierung und Transparenz‘ preist. Doch die Regierungspolitik ermuntert die Mörder, Journalisten umzubringen.“

Der Mord an dem Özgür-Gündem-Korrespondenten Yahya Orhan, der am 31. Juli 1992 in Êlih-Kercews (Batman-Gercüş) 100 Meter vor einer Polizeiwache von „Unbekannten“ erschossen wurde, war der Anlass für den Kommentar. „Orhan war das vorläufig letzte Opfer. Ich spreche von ,vorläufig‘, weil ich nicht wissen kann, ob andere Journalisten ermordet sein werden, wenn dieser Artikel erscheint“, schrieb Hüseyin Deniz. Zwei Tage danach wurde er selbst kaltblütig niedergestreckt. Seine Mörder wurden bis heute nicht zur Rechenschaft gezogen.[1]

=KTML_Bold=Öldürülen gazeteci Hüseyin Deniz'in ilk kez yayınlanan fotoğrafları=KTML_End=
Urfa'da, 1992 yılında öldürülen gazeteci #Hüseyin Deniz#'in bazı fotoğrafları ilk kez ölüm yıl dönümünde yayınlandı.
DUVAR - Yeniden Yaşam Gazetesi, 1992'de öldürülen Özgür Gündem Gazetesi muhabiri ve yazarı Hüseyin Deniz'in fotoğraflarını yayınladı.

Gazeteci ve yazar #Musa Anter#'in (Apê Musa) yeğeni olan Hüseyin Deniz, uzun yıllar Urfa'nın Siverek ve Mardin'in Nusaybin ilçelerinde öğretmenlik yaptı, 12 Eylül 1980 askeri darbesi döneminde 3 yıl Diyarbakır Cezaevi’nde kaldı. Deniz bu yıllarda Kürt dili ve folkloru üzerine çalışmaya başladı.
1991 yılında Kürt atasözlerinden oluşan “Gotinên Pêşiyên Kurdan” adlı kitabı yayınlandı. Uluslararası Yazarlar Birliği PEN üyesi olan Deniz’in, Özgür Gündem Gazetesi’nden önce Yeni Ülke, Cumhuriyet, 2000’e Doğru, Welat başta olmak üzere birçok gazete ve dergide yazıları yayımlandı.

Özgür Gündem Gazetesi’nin 31 Mayıs 1992’de yayın hayatına başlamasıyla Ceylanpınar muhabiri olan Hüseyin Deniz, gazetenin forum sayfasına yazılar yazdı.
9 Ağustos 1992’de sokakta uğradığı silahlı saldırı sonucu ağır yaralanan Deniz, kaldırıldığı Urfa Devlet Hastanesi’nde gerekli müdahalenin yapılmaması sonucu ailenin girişimleriyle bir gün sonra Diyarbakır'a götürülmek üzere yola çıkarıldı. Ancak Deniz, Diyarbakır'a ulaşamadan 10 Ağustos’ta yaşamını yitirdi.

=KTML_Bold=ANTER: SAĞ KALDIĞIM MÜDDETÇE SENİN YERİNE DE YAZARIM=KTML_End=
Dayısı ve çalışma arkadaşı Musa Anter, Deniz’in katledilmesinin ardından 13 Ağustos 1992 tarihli Özgür Gündem Gazetesi’ndeki köşesinde, şunları yazdı:
Aslında bizim Hüseyin, Kerbela şehidi Hüseyin’den aşağı değildir. Oğlum Hüseyin ben sana ‘öldün’ diyemiyorum. Ölümün bana o kadar ağır geliyor ki, sanki öldü desem seni ben öldürmüşüm gibi geliyor bana ama üzülme yavrum ‘Ez xale te me (Ben senin dayınım)’ sağ kaldığım müddetçe senin de yerine yazarım. Yok eğer beni de öldürürlerse sana kavuşurum ki bu kavuşma en güzel kavuşma olur.”
Anter, bu yazıyı kaleme aldıktan 38 gün sonra 20 Eylül 1992’de Amed’de JİTEM elemanları tarafından kaçırılıp katledildi.

=KTML_Bold=SUİKAST SİLAHI 12 CİNAYETTE KULLANILDI=KTML_End=
Suikast 2 yıl faili meçhul kaldıktan sonra 1994’te cinayette kullanılan silah, Hizbullah mensubu Mehmet Şah Bakır’ın üzerinde yakalandı. Makarov marka silahın 12 ayrı cinayetin işlenmesinde kullanıldığı tespit edildi.
Diyarbakır 4 No’lu Devlet Güvenlik Mahkemesi’nde (DGM) yargılanan Bakır, cinayetlerden sorumlu tutularak müebbet hapis cezası aldı. Ancak katilin 2001 yılında aldığı müebbet hapis cezası Yargıtay tarafından 2 Temmuz 2002’de bozuldu.

Yeniden yargılama yapan DGM’lerin yerine kurulan Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesi, 2 Kasım 2004 tarihinde Bakır’ı tahliye etti. Bakır, o tarihten sonra “kayıplara” karışırken, mahkeme, davada “daimi arama” kararı verdi.[1]