Bahman Ghobadi (pers. #بهمن قبادی#; ur. 1 lutego 1969 w Bane) – irański reżyser, scenarzysta i producent filmowy.

=KTML_Bold=Życiorys=KTML_End=
Ghobadi jest Kurdem, urodził się w irańskim Kurdystanie. Pracował w radiu, studiował filmoznawstwo w Teheranie. W latach 90. zrealizował szereg filmów dokumentalnych i krótkometrażowych, był także asystentem Abbasa Kiarostamiego na planie zdjęciowym dramatu Uniesie nas wiatr (1999).

Założył wytwórnię Mij Film, w której powstają filmy poświęcone mniejszościom etnicznym w Iranie. W pełnym metrażu debiutował dramatem Czas pijanych koni (2000). Dzieło uchodzi za pierwszy kurdyjski film wyprodukowany w Iranie i zdobyło wiele nagród, m.in. Złotą Kamerę dla najlepszego debiutu oraz Nagrodę FIPRESCI na 53. MFF w Cannes.

Akcję reżyserowanych przez siebie filmów Ghobadi umieszcza w swym macierzystym środowisku, na zamieszkiwanym przez Kurdów pograniczu iracko-irańsko-tureckim. Często głównymi bohaterami jego obrazów są dzieci przejmujące obowiązki rodziców po ich tragicznej śmierci (Czas pijanych koni, Gdyby żółwie mogły latać).

Zasiadał w jury Złotej Kamery na 55. MFF w Cannes (2002).

=KTML_Bold=Filmografia
Reżyser=KTML_End=
1999: Zendegi dar meh
2000: Czas pijanych koni (Zamani barayé masti asbha)
2002: Porzucony w Iraku (Gomgashtei dar Aragh)
2003: War Is Over?
2003: Daf
2004: Gdyby żółwie mogły latać (Lakposhtha hâm parvaz mikonand)
2006: Półksiężyc (Niwemang)
2009: Nikt nie rozumie perskich kotów (Kasi az gorbehaye irani khabar nadareh)
2012: Czas nosorożca (Fasle kargadan)
2014: Words with Gods (segment Kaboki)
2015: A Flag Without a Country [1]