بازار سنتی #سنندج#، یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی و اقتصادی #استان کوردستان#، این بازار که در دوران صفوی و اوج شکوفایی در عصر قاجار ساخته شده، نه تنها مرکز خرید و فروش کالاهای محلی است، بلکه نمادی از فرهنگ، هنر و هویت مردم کوردستان به شمار می‌رود.
زمان ساخت این بازار به زمان شاه صفی و هنگام حکومت سلیمان خان اردلان در سال 1046 برمی گردد. اردلان نام طایفه بزرگ کردتبار در شرق کوردستان بوده است که سال ها حکومت کرده اند. مرکز حکومت اردلان نیز شهر سنندج امروزی است و در زمان های قدیم این شهر سنه دژ نام داشت، خیلی از آثار تاریخی شهر سنندج به یادگار مانده از حکومت اردلان است که اکنون به عنوان جاذبه تاریخی از آن بناها یاد می شود.
در بازار سنندج، صنایع‌دستی متنوعی همچون گیوه‌دوزی، فرش و قالیچه‌هایدستباف، نقره‌کاری، و همچنین خوراکی‌های سنتی کوردستان مانند نان برساق، کشک محلی و دوغ طبیعی به فروش می‌رسد. این بازار با معماری سنتی خاص خود شامل حجره‌های طاق‌دار،راهروهای سنگ‌فرش و تیمچه‌هایی با سقف‌های گنبدی‌شکل، یکی از جاذبه‌های معماری منطقه نیز محسوب می‌شود.
بازار سنندج نه‌تنها مکانی برای تبادل کالا، بلکه محلی برای تلاقی فرهنگ، زبان و آداب و رسوم مردم کرد نیز هست؛ بازاری که هنوز هم با وجود گذر زمان،
روح زندگی در آن جریان دارد. یکی از جلوه‌های ویژه این بازار، حضور پررنگ مردان و پیرمردان کرد با لباس‌های محلی کوردی است؛ شلوارهای گشاد، کمربندهای پارچه‌ای بلند، و کلاه‌های سنتی که با وقار وغرور در گذرگاه‌های بازار تردد می‌کنند. این حضور، نه تنها به فضای بازار رنگ و روح خاصی می‌بخشد، بلکه پیوند زنده‌ای میان گذشته و حال را در میان دیوارهای تاریخی بازار برقرار می‌سازد.[1] [2]